Παρασκευή, 6 Ιουνίου 2008

Είμαι φραουλί

Παρόλο το άχθος, είσαι ο βασιλιάς των πρόσφατων τελευταίων
ετών του τρέχοντος βίου σου, που μοιραία ακολούθησαν
τη γέννηση σου. Παρ΄ όλη τη συστολή σου, κρύβεις σπίρτα
στην τσέπη, για κάθε είδος φυτιλιού.
Μια μικρή μπρούτζινη πλάκα πάνω στο μαρμαρένιο στήθος σου,
πιστοποιεί την ευγενική καταγωγή σου. Πήρες το όνομά σου
από τον τεράστιο βράχο που κατοικεί στην καμπούρα σου.
Βράχος ρωγμώδης μεν, αλλά άτεγκτος τιμητής των πιο
θαλερών οραμάτων σου, δε. Επιλέγεις κάθε φορά να αφηγηθείς
μια δραματική ιστορία, με μερικά διάσπαρτα διασκεδαστικά
επεισόδια. Τα κρυφά σου παράπονα όμως,τρίζουν εντός σου,
σαν παλιές πόρτες που ανοιγοκλείνουν.
Χαλάνε το περίφημο ήπιο και ξηρό σου κλίμα, για το οποίο
από παλιά περηφανευόσουν στις παρέες.
Το προσωπικό και ιδιότυπο χιούμορ σου, λαδώνει τους μεντεσέδες.
Τοιουτοτρόπως, διατηρείς αρκούντως αλμυρή την ατμόσφαιρα
της αφήγησης, για κάθε απαιτητικό ουρανίσκο.
Οι σχέσεις σου με τους αναγνώστες είναι σχέσεις κατάποσης.
Κατάποσης,βαθιάς και ειλικρινούς ευγνωμοσύνης και κατανόησης.
Ο βράχος σου (να μην ξεχνάμε παρακαλώ τις κτητικές αντωνυμίες) όμως,
σείεται και ταρακουνάει και τα πιο μεγαλόπνοα μυθοπλαστικά
σου πονήματα, και τις πιο ηλεκτρισμένες επινοήσεις σου.
Απόπειρες ανταλλαγής παλιών και συχνά απαγορευμένων
ψιλοσκουριασμένων προτιμήσεων.
Είσαι ένας θανατοποινίτης και μισός,
έρμαιο του δαίμονα (όπως τον ονομάζεις)
της ασίγαστης ανάγκης για επαφή (χρώματος «λιλά»)
και για έκφραση χρώματος «φραουλί».
Απ΄ αυτές τις επαφές του είδους της:
«από μακριά εν αγωνίου αναγνώρισης»..
Επιπλωμένες, εξοπλισμένες, με εσωτερικό ρουστίκ διάκοσμο
σε ξύλο καρυδιάς, και όμορφες χρωμιομένες απολήξεις
στα μπαλκόνια, φινετσάτες, αλλά……της «εν αγωνίου αναγνώρισης».
Είσαι μια τιμημένη αψηλή σεκόγια εκατόν είκοσι μέτρων,
που διατηρεί άσβεστη τη διακαή λαχτάρα της,να γίνει παρανάλωμα,
για να δοξαστεί. Αλλά οι συνθήκες, κατόπιν ενδελεχούς έρευνας,
πάντα κρίνονται ανώριμες, για τέτοιες μαγκιές.
Είσαι…είσαι…είσαι……
Το βρήκα!!! Είσαι conneX! Δικτυώνεσαι γρήγορα,ασύρματα και φτηνά.
Είσαι κέντρο-απόκεντρο της κυβερνοζωής.
Είσαι πάροδος της 5ης λεωφόρου του δικτύου.
Μπορείς να διατυπώνεις φιλελεύθερα τις μαλακίες σου,
και κατόπιν δημοκρατικά να σε τρώνε οι ταξικές ενοχές.
Είσαι αυτό που λέμε στην κοινή νεοελληνική:«και γαμώ το χρωματάκι».
Είσαι ένα φραουλί και ζωντανό όνειρο.

Και ως «στάση ζωής» να το δεις,
(όπως συνηθίζεται να λένε οι ερασιτέχνες ψυχοκοινωνιστές),
είναι μια φυσική στάση.

Ως ερωτική στάση αν το δεις,
είναι μια old fashion ιεραποστολική.

10 σχόλια:

Κ.Κ.Μοίρης είπε...

είσαι..είσαι...είσαι...
ένας και μοναδικός γαμώτη μου

NinaC είπε...

Ιεραποστολική;;;; Δεν θα σας φανταζόμουν ΠΟΤΕ ως ιεραποστολική!

kostis-b είπε...

Κ.Κ.Μοίρη,
συνήθως είμαι ένας.
Μόνο όταν κάποιες φορές διαβάζω Μοίρη, εμπνέομαι και γίνομαι δύο, τρείς ή και περισσότεροι.

kostis-b είπε...

Και γω ομοίως Νίνα μου,
από μικρός είχα άλλα όνειρα για τις
μελλοντικές μου στάσεις. Φυλλορροώντας όμως τα χρόνια, μια- μια οι δυνατότητες για πιο περίπλοκες και σοφιστικέ στάσεις
με εγκατέλειπαν.Και έμεινα με την ιεραποστολική.

Nomad είπε...

Α καλά! Ολόκληρο φιλοσοφικοποιητικό πόνημα για να μας πείτε οτι ψηφίζετε Συριζα!

;ΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡ

(μη βαρατε βρε παιδια!)

kostis-b είπε...

Κατά το κοινώς λεγόμενο, με πήρατε χαμπάρι αγαπητέ nomad.
Τελικά είναι μάταιο να προσπαθεί
κανείς να κρυφτεί από τα άγρια πάθη του. :)

hdd345f είπε...

Αγαπητέ kostis-b, η όποια άποψη μπορώ να σχηματίσω για εσάς με μοναδική πηγή αυτό το μπλογκ, με οδηγεί στο να πιστέψω πως δεν είστε καθόλου φραουλί. Αντιλαμβάνομαι τον τίτλο σαν χιουμοριστικό, αυτοσαρκαστικό αν θέλετε. Και σας μεταφέρω την άποψη του E. Bloch που κι εγώ πρόσφατα διάβασα κάπου. «Το χιούμορ είναι η πιο διακριτική ουτοπία.»

kostis-b είπε...

Το ΄ξερα πως μάταια προσπαθώ να κρύψω το καλπάζον μελάνιασμα μου.
Αγαπητέ Δεν,
προλαβαίνεις και δεν προαλαβαίνεις να με δεις, πριν διατρέξω όλο το φάσμα συχνοτήτων του ορατού φωτός και καταλήξω με τη σειρά μου άχρωμη, άοσμη και άγευστη ηλεκρομαγνητική ακτινοβολία, πέραν του ορατού.Εντεύθεν του υπεριώδους.
Ειδαλλιώς, σου δείνω μακρινό ραντεβού στην περιοχή των ακτίνων γάμα.
Θα ΄μαι εκεί. :))

hdd345f είπε...

Αυτή η απάντηση ταιρίαζει γάντι στο προηγούμενο αβατάρ (Σουπερμαν). Και με το τωρινό όμως (αβατάρ), το θέλεις ή όχι, παραμένεις ένας Σούπερ Ήρωας! :)

Nomad είπε...

Με το ρυθμό που ποστάρετε, σας βλέπω να γίνεστε πορτοκαλί.