Σάββατο, 17 Μαρτίου 2007

Ποτέ ένας μονόλογος δεν είναι εξ ολοκλήρου μονόλογος.

« Μια απέραντη αλληλεγγύη πεθαμένων και ζωντανών»
(Γιώργος Σεφέρης)
Να ένας ορισμός του ποταμού της ανθρωποζωής
πάνω σε τούτον τον πλανήτη.
Ω!, καψαλισμένη από τον πυρετό, ανθρώπινη μάζα.
Συμπίλημα από κορμιά και επιθυμίες.
Είσαι ένα πυρακτωμένο σίδερο στη σκιά μιας καρυδιάς,
της οποίας η φρενιτιώδης φυλλωσιά
πάλετε στη μέση ενός απέραντου αμπελώνα.
Σύμμεικτη βουή που σέρνεται αργά στο απόκρημνο μονοπάτι.
Η μαρμαρυγή και το αναβόσβησμά σου,
φωτίζει σαν αδύναμος λύχνος.
«Τι καταλαβαίνουν οι ποιητές από ποίηση…;»
λέει ένας με έγνοια και στοργή για τους άλλους,
χωρίς βεβαίως να απαιτεί μιαν απάντηση.
«…έτσι κι αλλιώς οι μέρες φεύγουν καταδιωκόμενες
από τον χρόνο…» λέει ένας άλλος.
Και ένας τρίτος συμπληρώνει:
« …οι μνήμες όμως αντιστέκονται σθεναρά…»
Κάπως έτσι, φαινομενικά αδιάφορα,
και χωρίς ξεκάθαρους στόχους ξεκίνησες.
Περπατώντας στο πλευρό φίλων, συγγενών,
γειτόνων και γνωστών.
Πλάι σε πεθαμένους και σε κείνους
που δεν γεννήθηκαν ακόμη.
Είσαι ένα υποσύνολο ενός αόρατου πλήθους.
Η πορεία σου είναι εγγεγραμμένη στο ημερολόγιο των ετών.
Διαβαίνεις τους αιώνες περπατώντας στο δρόμο
που καταργεί τους καιρούς.
Τον δρόμο αυτό τον ξεκίνησες αύριο,
και φτάνεις χτες.
Αυτά για σήμερα.
Πάμε για ρακές και τσίπουρα τώρα.

ΥΓ: κι όλα αυτά διότι χτες μια συνομήλικη ξαδερφούλα μου
αποχώρησε ταλαιπωρημένη και ακρωτηριασμένη
για το πουθενά, μακριά εκεί στη Νέα Υόρκη.

4 σχόλια:

White Angel είπε...

Γράφεις υπέροχα,ξεχωριστός ο τρόπος σου τη σήμερον μου θυμίζεις άλλους αθώους καιρούς παρ΄ότι μιλάς (ίσως και γι΄αυτό) με τόση πίκρα μα και τόσο λυρισμό...

Composition Doll είπε...

Καλό της ταξείδι...

kopoloso είπε...

Είναι μια απόσταξη αυτή που συντελείται, όταν ένας άνθρωπος έχει την ικανότητα να μετατρέπει το βίωμα σε εικόνα, λέξη ή μουσική: Ένα διαυγές υγρό, που θα γεμίσει (σταγόνα-σταγόνα) το ποτήρι του. Πεντακάθαρο, λαμπερό και τόσο "δυνατό" που για να το γευθείς (και ν’ αντέξεις την κάψα του), θα πρέπει να το αραιώσεις πρώτα με λίγο νερό.

"Καλό της ταξίδι" κι από μένα.

kostis-b είπε...

Σας ευχαριστώ, για την κατανόηση.