Τρίτη, 10 Μαρτίου 2009

Το χούι

Αν κάτι μπορώ να πω με βεβαιότητα για τον εαυτό μου είναι ότι: Δεν είμαι άκληρος.
Έχω! που να πάρει… Είμαι ένας κατέχων… και μισός. Και μάλιστα έχω πολλά.
Έχω πάρα πολλά …χούγια. Αρκετά ώστε να μπορώ να χαρίζω κιόλας. Είμαι αυτό που έλεγε η γιαγιά μου, «χουιλής». Το έλεγε πότε ως ουσιαστικό και πότε ως επίρρημα. Ρίξτε μια ματιά στο γουικιπίντια και θα δείτε. Χουιλής -ού: ο κάτοχος πολλών χουγιών.
Είναι δε φανερό πλέον, και γνωστό τοις πάσι, πως ένα εκ των χουγιών που διαθέτω είναι η «ενδοσκόπηση». Α, η «ενδοσκόπηση»… είναι το καμάρι μου.
Στέκομαι σαν old-fashion σκρίνιο, από μασίφ καρυδιά, στον δυτικομεσημβρινό τοίχο της σάλας, γεμάτος συρτάρια, ντουλάπια, γυάλινες προθήκες, τα οποία συνεχώς τα ανοιγοκλείνω, τα ψαχουλεύω , τα ερευνώ, τα ξεκοιλιάζω, μέχρι αηδίας. Αλλά τι τα θες, άλλοι το έχουνε πεί καλύτερα: «το χούι δεν κόβεται».
Το έχω δε παρακάνει τόσο με την ενδοσκόπηση, που πιστεύω ότι αν δεν ήμουν ο άνθρωπος-χούι (Xούι-man), και ήμουν ας πούμε βιβλίο, το δίχως άλλο θα ήμουν δερματόδετος τόμος, και στο εξώφυλλο θα έγραφε με γοτθική γραμματοσειρά,
“EtymologicoumMagnumLexiconEndoscopicum”.
Ενδοσκοπώντας λοιπόν ασυστόλως, δίχως αιδώ, με αντικείμενο το συνολικό πακέτο της ύπαρξής μου, τείνω να φτάνω δια διαφόρων και ποικίλων οδών, πάντα εκεί από όπου ξεκίνησα. Τι να λέμε τώρα… Ένας ταλαίπωρος Σίσυφος που σπρώχνει στον ανήφορο έναν βαρύ βράχο, από συμπυκνωμένα χούγια.
Το χούι εν γένει όμως σύντροφοι, δεν είναι, όπως νομίζουν πολλοί, μια απλή συνήθεια. Δεν είναι καν ένας σκληρός εθισμός. Είναι κάτι πιο ευρύ και πιο βαθύ.
Είναι μια βαρύτατη εξάρτηση ( και λίγο λοξή), με έναν κεντρικό άξονα ζωής, μια κεντρική ιδέα. Με την ιδέα (χάριν παραδείγματος) ότι ολάκερη η πραγματικότητα, (αυτήν που αντιλαμβάνεσαι με τις αισθήσεις, αλλά και αυτήν που δεν σου αποκαλύπτεται), είναι μια ωραία γυναίκα που σου προσφέρεται οικιοθελώς, και συ δεν έχεις τι άλλο να κάνεις, από το να δράσεις προς την κατεύθυνση της ευόδωσης, της μοναδικής αυτής προσφοράς. Για αυτό λοιπόν υποθέτω λένε όλοι ότι «το χούι δεν κόβεται». Ή, ακόμα πιο θεατρικά: «πρώτα βγαίνει η ψυχή, και μετά το χούι».

Συνεχίζοντας να ενδοσκοπώ πεισματικά (το χούι βλέπετε) αίφνης συνειδητοποιώ πως και το ίδιο το φαινόμενο της ζωής από μόνο του, είναι ένα μεγάλο χούι. Ένα κολοσσιαίο όμορφο χούι της πλάσης. Οπόταν, κει που κάθεσαι και την παρατηρείς (ενδοσκοπώντας πάντα) τη βλέπεις άξαφνα να μετατοπίζεται πάντα προς την κατεύθυνση της παράτασής της. Το ΄χει αυτό η ζωή. Εννοεί να παρατείνεται με κάθε δυνατό τρόπο, προς κάθε δυνατή κατεύθυνση. Η ζωή, η ύπαρξη τελικά, είναι το απόλυτο ανθρώπινο χούι. Στην εμμονή δε, του ανθρώπου με τη ζωή και την αέναη (ει δυνατόν) παράτασή της, ταιριάζει το σοφό ρητό: «καλόμαθε η γριά στα σύκα, θα φάει και τα συκόφυλλα». Δυστυχώς όμως τα συκόφυλλα δεν τρώγονται.
Και κάποια στιγμή, θες δεν θες, πρέπει να απαρνηθείς το χούι σου να ζεις, και να την κάνεις για την ξεκούραστη και ανέμελη ανυπαρξία με ελαφρά πηδηματάκια. Δίχως φωνές, οιμωγές και άλλα σαλιαρίσματα.
Τελειώνοντας ,(υπομονή σύντροφοι) θα ήθελα, για λόγους εντυπωσιασμού, να παραφράσω τον μεγάλο σταγειρίτη μαέστρο της λογικής. Θα έλεγα λοιπόν (συμπάθα με Τέλη) ότι όλες οι ανθρώπινες πράξεις, το σύνολο της ανθρώπινης βούλησης, το όλον αβάσταχτο «είναι» του ανθρώπου, εδράζεται πάνω στα εξής επτά χούγια της ύπαρξης: την τύχη, τη φύση, την παρόρμηση, τη συνήθεια, τη λογική, το πάθος, και τον πόθο. Το υπέρ-χούι όμως που λέγεται ύπαρξη, οφείλει κάποια στιγμή να τελειώσει . Και μαζί της να αποχωρήσουν και τα ως άνω υπο-χούγια.

Είμαι ένα όρθιο χούι, με χέρια, πόδια, κεφάλι, κορμό κτλ.
Όσα κατανοώ για τα χούγια των άλλων, τα συνάγω κοιτώντας τα δικά μου.
Με το μάτι μου, συνήθισε κι ο νους μου.
Με αφτί μου, καλόμαθε η ακοή μου.
Με το άγγιγμα, έπαθε εξάρτηση η αφή μου.
Με το κρασί και τα τραγούδια, πλανεύτηκε η ψυχή μου.
Είμαι η λαλούσα εύχαρις υποδήλωση των χουγιών μου.
Οι χίλιες και μια νύχτες των ενδοσκοπήσεων μου, θα λήξουν κάποια στιγμή με ευτυχή τρόπο.
Και το μοναδικό συμπέρασμα που θα μένει, θα είναι: μην υποβιβάζεις κανέναν άνθρωπο στο ουσιαστικό του νόημα. Διότι αν το κάνεις δεν θα χει κανένα νόημα.
Ένα χούι είμαι, και κάποια στιγμή πρέπει να «στρίβω» από δω.Τα συκόφυλλα δεν τρώγονται με τίποτα.

Χαρά στην υπομονή σας.

19 σχόλια:

Κ.Κ.Μοίρης είπε...

απίστευτης ποιότητας ποστοδιάρροια !

δεν θυμάμαι να σε ξαναχτύπησε τέτοια ίωση ανοιξιάτικα..

kostis-b είπε...

ΚΚΜοίρης,

φχαριστό ρε.

Νομίζω κάποιος το ψιθύρισε στη "βόλτα" σου,
δεν φταίει η Άνοιξη,
η οικονομική φταίει.

Κ.Κ.Μοίρης είπε...

ναι ρε γαμώτο, ακόμη και η άνοιξη δεν έχει προνομιακό επιτόκιο

kostis-b είπε...

η οικονομική κρίση ήθελα να πω

kostis-b είπε...

τί; προνομιακό;

Η Άνοιξη είναι μια τοκογλύφα.

Κ.Κ.Μοίρης είπε...

μια καργιόλα δε λες καλύτερα..

από τη μέρα που την ξεβράκωσε ο Βιβάλντι, κώλο δεν έβαλε μέσα

kostis-b είπε...

...ναι αυτός, και άλλος ο Στραβίνσκι της έδωσαν αέρα
και αυτήν ξεσάλωσε εντελώς.
Βρε καλά έκανε ο Μότσαρτ και την αγνόησε τη ρουφιάνα.

Κ.Κ.Μοίρης είπε...

πάλι καλά που δεν την έβαλε κάτω ο Βάγκνερ να της περάσει piercing το δαχτυλίδι των Νιμπελούγκεν και να χουμε δράματα μετά...

Κωστή, σε μισή ώρα θα ξαναβγώ βόλτα , στο λεω για να μη μου κρατάς μούτρα σαν δεν απαντήσω

Spy είπε...

Συγγνώμη κύριοι που διακόπτω, αλλά έχετε πάρει δάνειο από την άνοιξη με προνομιακό ή μη επιτόκιο;
Ρωτάω επειδής ψάχνομαι λίγο τελευταίως, και αι συμβατικαί τράπεζαι έχουν βάλει σεκιουριτά στην είσοδο ειδικά για μένα...

kostis-b είπε...

κκμοιρης,
...άσε αυτό, φαντάζεσε τί θαχαμε αμα την είχε περιλάβει ο Προκοφιεφ
και την έβαζε να παίξει την κοκκινοσκουφίστα γκεστ
στο "ο Πέτρος κι ο Λυκος".

(ε, όχι και να κρατάω μούτρα. με τί μούτρα;
Άλλωστε είχα φύγει νωρίτερα για βόλτα και μόλις επέστρεψα)

kostis-b είπε...

spy,

τί να σας πώ αγαπητέ. Δεν θέλω να γίνω κομιστής κακών μαντάτων αλλά οι πλειονότητα των κεντρικών τραπεζών της ευρωζώνης σας εύχεται, και εσάς και εμάς,καλά σαράντα.
Όσο για την Άνοιξη όλα τα σενάρια είναι ανοιχτά. Για την ώρα δεν ρίχνει τα αποθεματικά της στην αγορά. Περιμένει λέει, την πρωταπριλιά. Γιατί τάχα;

Κωστής είπε...

Η πλειονότητα... γαμώ την βιασύνη μου

diVa είπε...

η συναυλιακή ατμόσφαιρα της ομήγυρης δεν αφήνει και πολλά περιθώρια σχολιασμού:
χούι=καθένας (με)το βιολί του


[περιμένω τις ερμηνείες του "στρίβω"- ευχαριστώ]

kopoloso είπε...

έρχομαι φεύγω ξανάρχομαι ξαναφεύγω και τίποτα δεν μου 'ρχεται να προσθέσω -όχι μόνο σ' αυτό εδώ το χούι αλλά και σε όλα τα προηγούμενα- πέρα από "συγχαρητήρια, έκανες την καρδιά μου να πεταρίζει"

kostis-b είπε...

αγαπητή diva,

πρόκειται για ρηματικό τύπο με ευρύτατο πεδίο χρήσεων στην καθομιλούμενη ελληνική.

στρίβω,-εις,-ει: #διπλώνω, αναδιπλώνω, αναδιπλώνομαι, παίρνω την στροφή, στρέφω

αγγλιστί:take a corner,
turn on/off,roll

εδώ: την κάνω, τα μαζεύω και φεύγω,κόβω λάσπη, τσουλώ,
μεταφ. παίρνω τον πούλο

#προστακτική ενεστώτα: στρίψε, κάντινα, τσούλα,
μεταφ. πάρε τον πούλο
#παρατατικός: στρίβε μας τα ζάλισες, τσούλα την, άδειαζε μου τη γωνιά, μάζευε τα και δρόμο, ουστ

έκφραση: στρίβε μάγκα

π.χ.
-μ΄ακολουθάς;
-σ΄ακολουθώ.
-ωραία, στρίβε τώρα μάγκα γιατί μας τα ζάλησες

:-))

kostis-b είπε...

kopoloso,

μπρε φίλε, η δικιά σου καρδιά πεταρίζει μια χαρά και χωρίς τη δικιά μου βοήθεια. Αυτό ξέρει να κάνει καλά, και όχι βέβαια μόνο αυτό (αλλά τα έχουμε ξαναπεί θαρρώ αυτά)

φχαριστώ πάντως

Nomad είπε...

Ακουσα χουιμαν κι ηρθα.

(Εδω που τα λεμε, το μεγαλύτερο χουι είναι οντως που δεν καταφερνουμε να αυτοεξοντωθούμε ως μοναδες, πυρήνες, κοινωνία, γενος, εθνότης και εντέλει, είδος, παρότι το προσπαθούμε με ολες μας τις δυναμεις κατι αιώνες τώρα. Σκεφτομαι οτι σε ακομα 10.000 χρόνια θα λεμε οτι πλησιάζει η τιμωρία και το τελος του ανθρωπου. Τοτε θα ανασκάψουν, θα ανακαλύψουν το κειμενό σας τουτο εδώ και θα σας δώσουν εστω μεταθανατίως, το βραβείο ΧουιΜαν, το αξιζετε και ζων δηλαδή, αλλα ξερετε τωρα πως είναι αυτα με τις επιτροπες κρισεων...)

kostis-b είπε...

nomad,

απ΄το στόμα σας και στης επιτροπής κρίσεων τ΄αφτί.
Αυτό το βραβείο καρτερώ τόσα χρόνια. Γι αυτό παλεύω.
Αν είναι για 10000 χρόνια μόνο ακόμα, δεν με πειράζει,έχω υπομονή.
Μην μας ξεφύγουν μόνο τα deadlines, (ξέρουμε είπαμε πως σέρνονται οι επιτροπές), και φτάσουμε τα 5 δις χρόνια όταν θα κοντοζυγώνει ο ήλιος να εξαντλήσει τα καύσιμα του, με συνέπεια, πριν σβήσει οριστικά, να μετατραπεί σε κόκκινο γίγαντα που θα καταπιεί Ερμή Αφροδίτη, Γη, αποτεφρώνοντας το έρμο το γαμωβραβείο.

Ανώνυμος είπε...

Οτι δεν καταλαβαινω ειναι μια απατη ειπε ο Λουις Αραγκον αναφερωμενος στα μυθηστορηματα του Αντρε Βρετον
Η δυναμη των λεξεων ειπε ο Μγιακοφσκι πριν φυγει απο τον κοσμο αντιλαμβανομενος την μπουρδα της Οκτωβριανης επαναστασης
Η καταρα του κοσμου που ο κομης του λοτρεαμων εγραψε
Η αρνηση Ρεμπω στον κοσμο των γραμματων
Η ανατροπικη δυναμη του dada
Ο σουρρεαλισμος ητανε δημοφιλης
ο μεσοπολεμος και ο ερωτας πανω στα ερειπια
Η τεχνη του πολεμου του Κλαουζεβιτς
Η σταθερη πορεια στον μικροκοσμο του Ντεμπωρ με την θεωρεια του θεαματος
Η επανασταση της καθημερινης ζωης του Ραουλ Βανεγκεμ
Ο Σταλιν και ο θανατος του
τα κινηματα του 19 αιωνα
Ο λετρισμος
η ψυχογεωγραφια
το κινημα της COBRA
Η χαρτα των Αθηνων
Ο κατα τα αλλα μεγαλος Προυστ
Η αντιστροφη της προοπτικης και η πλευρα της εξουσιας
Ο καταδικασμενος αγωνας των οικολογων που σαν κατακερματισμενο εγχειρημα ενσωματονεται στην εξουσια κε χανει τις οποιες των προθεσεων τους
Τι και αν το ρεμπετικο χαρακτηρησε μια εποχη/ τι καταφερε,τι αφησε στον χρονο? μια ιστορικη αναδρομη κατεστραμενη απο το θεαμα που διερει και ανασυνθετει και τελικα το παζλ να συνθετει την εικονα που αυτη η κοινωνια θελει
Αν ειναι προθεση μου να γραφω το κανω εν γνωση οτι αυτα που θα πω θα καταληξουν βορα αυτης της πουφιχτρας που τα καταπινει ολα και τα εμφανηζει ρεφορμιστικα ενταγμενα ,απογυμνωμενα
Δεν εχουμε εξουσιες
Το εναντια στον κινηματογραφο εδειξε την κινηματογραφια της επαναστασης
Αν δεν μπορω να αποφυγω αυτη την σατανιστικη μηχανη που ο καπιταλισμος δημιουργησε πια ειναι η πιθανοτητα το εργο μου να μην αλοιωθει? καμμια,σας το λεω να το ξερετε
Μιλουσαμε και οταν απομακρυνομασταν δεν ειμασταν σιγουροι οτι γιναμε καταναοτοι
Τα μεγαλα αθωα ματια του Λουις
Μπουνιουελ
Η Ισιδορα Ντανκαν τι και αν ητανε ο ερωτας ο ιδιος διχως ντροπη?
Ξερετε ο ιδιος ο ποιητης ακροβατει στο δακτυλο του
Τα εργα τεχνης πρεπει να καταστρεφονται τους αξιζει η θεση στα μουσεια
Ο Σελιν ηταν ενας φασιστας
Τι καταφεραν οι μπιτνικς? τους ενσωματωσε το συστημα
Ο Θειος μαρκισιος ντε σαντ ηταν ενας μεγαλος επαναστατης που στην Βαστιλλη φωναζε....δεν προκειται να αλλαξω
τι ειναι ενας ακριβος λογαριασμος σε φτηνο μαγαζι?
Ξερεις θελαμε να περασουμε τις γεφυρες αλλα αυτες ελλειπαν
ΟΙ προθεσεις μας βρησκουν τον εαυτο τους?
αυτη η πλευρα της πολης αντανακλουσε την απουσια της ζωης κανωντας ενα βημα αντικατεστησε την πιθανοτητα να πεθανουμε απο την πειν στο να πεθανουμε απο την πληξη
Για μενα ο μπεκρης ειναι επαναστατης
Η βιβλος των ιδωνων
Πρεπει να δημιουργησουμε το υποθρφειοτων διασκεδασεων
να αλλαξουμε τους κανονες των παιχνιδιων να μην ειναι ανταγωνιστικα
Η ιδια μερα περνουσε σαν την προυγουμενη τιποτε δεν εδειχνε να αλλαζει τα βηματα τουσ τους εφερναν στα ιδια μερη
τι θελω να ειμαι αφου αλλες ευκαιριες δεν εχω? ενας αλητης ενας περιθωριακος,ενα ρεμαλη,ενας αξεστος,ενα γλυκο παιδι που φτηνει αυτες τις αξιες που κυριαρχουν
Οι βασικες κοινωτυπιες μας οδηγουν στην μεταβαση μας στον νεοτερισμο
Ο μικροκοσμος μου ειναι η επανασταση μου
Ο σκοπελος κυριαρχουσε βυθυζοντας καθε προσπαθεια
ειμαστε καταδικασμενοι ολλα καταστρεφωνται και πανω απο ολλα οι προθεσεις μας
τι τυχη εχουμε? καμμια αυτο ειναι προφανες
Τι μας μενει να προσπαθησουμε/ μα τι αλλο να δημιουργησουμε εναν ελιτισμο που θα σπρωξει τους εργατες να παιρνουν απο το φτυαρι στο μολυβι και το αντιθετο
Θεε μου πως καταντησαμε ετσι?ολες οι προσπαθειες δεν γινονται δυνατες οι προθεσεις μασ αλλοιωνονται ετσι και εγω θα αποσυρθω θα σωπασω θα κλαψω αλλα αυταπατες δεν θα εχω αυτο το ξερω
Αν κατι πηγε να γινει ηταν οι καταστασιακοι αλλα ποιο το αποτελεσμα? η καταστροφη,η απομονωση,η αποτυχια
Ποιος νομιζει οτι μπορει να ξεφυγει?
Αυτο δεν ειναι ενας μηδενισμος,ενας πεσιμισμος μα η γνωση της αληθειας
Ειμαστε ανισχυροι
Ολα μας τα δημιουργηματα μεταλλασωνται
Θα φυγω σαν τον Ρεμπω,στην ζουγκλα θα τα αφησω ολλα πισω μου και θα εηω την ικανοποιηση οτι δεν ημουν αναποψιαστος αυτη ειναι η μονη μου επιτυχια,αλλα μηπωσ σας φαινεται λιγη?