Τρίτη, 30 Δεκεμβρίου 2008

καλή χρονιά

Θαρρώ ότι ο τρόπος με τον οποίο μετράμε το πέρασμα του χρόνου εντός μας, δεν είναι αυτός των ρολογιών. Είναι αυτός που ορίζεται από τον γοργό ρυθμό των ερωτημάτων που θέτουμε, και τον ράθυμο βηματισμό των απαντήσεων που δεν έρχονται. Ο ίδιος ο Χρόνος όμως παραμένει το πιο δύστροπο και αγαπημένο ερώτημα χωρίς απάντηση. Στην αρχή του δεν συμβαίνει τίποτα, στη συνέχειά του δεν θα συμβεί πάλι τίποτα. Τον φαντάζομαι σε ένα σταματημένο χορταριασμένο βαγόνι, χειριστή μιας ηλεκτρικής καρέκλας, να αναζητά συνεχώς θύματα. Εκκαθαριστής των μόνων, των φοβισμένων και των πρόθυμων να πέσουν στην καυτή αγκαλιά της καρέκλας του. Απρόσμενα κοινότυπος.

Ήθελα να μάθω τα πάντα για αυτόν. Τελικά ελάχιστα κατάφερα.
Κουβαλάει εντός του εσώκλειστα τόσα και τόσα θαυμαστά και ευγενή, ο ίδιος όμως ούτε
θαυμαστός είναι, ούτε ευγενής.
Λες τάχα, η περίπτωσή μας να προσκρούει στο γεγονός του εθισμού του ίδιου του χρόνου, στο γνέσιμο του χωροχρονικού μαλλιού; Ή, στο άρμεγμα της κοσμικής αγελάδας;

Για προσωπικούς του λόγους, τους οποίους δεν κατανοούμε πλήρως, ο χρόνος φέτος (όπως αρμοδίως μας ενημέρωσε) αποφάσισε να μην ολοκληρωθεί τάχα. Δεσμεύει τις καταβληθέντες, (σε σκληρό νόμισμα ανθρώπινων ζωών), προκαταβολές στη Γάζα. Και παρακρατεί ως κόστος μη αποσβεσθέντος κεφαλαίου , τα λιγοστά γήινα έτη ζωής, παιδικών και νεανικών κορμιών.
Η «αόρατος χειρ» πιάνει από το γιακά αθώους, και τους ρίχνει στο υπόγειο.
Η απέραντη κοσμική αποθήκη καταπίνει συνεχώς και ασταμάτητα πολλές πολλές μικρές ανθρώπινες εξισώσεις.

Στέκομαι πάλι φέτος ξεφτισμένος ως νοερή απεικόνιση, ενώπιον της μοναδικής ακλόνητης και μνημειώδους πρόκλησης: Να καταφέρω να περάσω στη νέα χρονιά, στις 24:00 και ένα δέκατο του δευτερολέπτου ακριβώς. Χωρίς καθυστέρηση. Γεμάτος ντροπή για την ασημαντότητα της προηγούμενης.

5 σχόλια:

Κ.Κ.Μοίρης είπε...

εγώ ντρέπομαι που ξέχασα πώς ντρέπονται

καλή χρονιά Κωστή

νομαδ είπε...

Θελετε να σας σπρώξω;

:)

Καλη χρονιά. Μακάρι.

(Δε θυμάμαι αλλη χρονιά που να νοιωθαμε τοσο πολλοι τοσο πολύ κοντινά συναισθήματα. Στον κόσμο έξω απο τον προσωπικό μας είναι είναι τοσο διάχυτη η "μη ελπίδα" που ισως, τελικά, να την κάνουμε να υπάρξει.)

Spy είπε...

Ίσως μαζί με την ντροπή σας, να παίρνατε και λίγη υπερηφάνια, αν είστε από αυτούς που θα τολμήσουν να δρασκελίσουν αυτήν την ιδιότυπη κερκόπορτα των 24:00 και ένα δέκατο, ξέροντας ακριβώς τι (δεν;) έχουν αφήσει πίσω τους...

kostis-b είπε...

κ.κ.μοίρης,
Δεν ξεχνάς ποτέ νασαι ευγενικός και καλός.
Φιλιά σε όλους εκεί.

nomad,
Ποτέ δεν αρνήθηκα τη βοήθεια των γενναίων πνευμάτων.Σπρώξτε.
Θέτω τον εαυτό μου ειλικρινώς, στην υπηρεσία των καλών σας προθέσεων. :)

Χαιρετώ λοιπόν, το γενναίο σας πνεύμα,
και συντάσσομαι υπέρ της ελπίδας.


spy,
Σας υπόσχομαι να προσπαθήσω να πάρω
μαζί μου και λίγο από αυτό που είπατε.
Με την άδεια σας όμως, θα πάρω μαζί μου και λίγο από το απροσδόκητο και αειθαλές σας πνεύμα.

Spy είπε...

Να πάρετε ότι θέλετε.
Δεν έχω κατοχυρώσει τα πνευματικά δικαιώματα...
:)